binkybear

เมื่อคืนก่อนผมนั่งเล่นนู่นนี่ไปจนถึงตี 2 ก็คิดว่าถึงเวลาอันสมควรที่จะนอนหลับได้แล้ว (จริงๆ ก็ไม่ใช่เวลาอันสมควรเท่าไหร่) พอทิ้งตัวลงนอนเท่านั้น ไฟก็ดับพรึพ.... นี่คือไฟดับธรรมด๊าธรรมดาที่เกิดขึ้นเป็นประจำในหมู่บ้านซึ่งห่างจากการไฟฟ้าเพียง 1 กิโลเมตรเท่านั้น ไม่รู้ทำไมมันดับ ส่วนใหญ่จะดับโดยไม่มีสาเหตุ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมพยายามเลนเดอร์งานที่ใช้เวลา 30 ชั่วโมง แต่ช่วงนั้นไฟดับตอน 11 โมงตรงทุกวันโดยหาสาเหตุไม่ได้ ทำให้ผมต้องใช้เวลาเลนเดอร์งานที่ว่านั่นทุกวัน วันละครั้ง ติดต่อกัน 2 อาทิตย์ จนกว่าจะมีวันที่ไฟมันไม่ดับตอน 11 โมงตรง เหตุการณ์นี้จึงมาอยู่ในส่วนหนึ่งของบทหนังสั้นเรื่องใหม่ของผมที่ต้องนำไปพรีเซนส์ (ซึ่งมีความหวังริบหรี่) ในโครงการ หนังสั้นตามรอยสมเด็จย่า

หนังเล่าเรื่อง วันหนึ่งของหญิงสาวที่พยายามดูหนังให้ครบ 1001 เรื่อง ตามหนังสือ 1001 Movies You Must See Before You Die แต่เธอกลับหาหนังเรื่องที่หนึ่งพันหนึ่ง (เรื่องสุดท้าย) ไม่ได้ เธอจึงหงุดหงิดงุ่นง่านแบบสุดๆ แล้ววันนั้นไฟก็ดันมาดับอีก

ฟังจากเรื่องแล้วไม่น่าจะเกี่ยวกับสมเด็จย่าเลยใช่ไหม ซึ่งว่ากันตามตรงคือ ก็แทบไม่เกี่ยวเลยจริงๆ (นี่คือเหตุผลที่โอกาสในการเข้ารอบสุดท้ายของมันต่ำมาก) แถมหนังยังดูกระแนะกระแหนอีกต่างหาก แต่โดยตัวเรื่องแล้วผมแอบกัดตัวเองที่เป็นพวกเสพติดสื่ออย่างรุนแรง (ใครเป็นเหมือนกันบ้างยกมือขึ้น) ตอนไฟดับผมจะหงุดหงิดงุ่นง่านเป็นที่สุด ต้องพยายามเปิดวิทยุฟัง หาหนังสืออ่าน แล้ววันหนึ่งตอนไฟดับ ผมได้ไปเจอคลื่นวิทยุแปลกๆ ที่จะเล่าประวัติ ที่มา ของเรื่องต่างๆ คล้ายกับรายการกระจกหกด้าน แต่ฟังแล้วสนุกมาก เขาเล่าเรื่องอะไรไปเรื่อยสะเปะสะปะมาก ตั้งแต่เรื่องเกือกม้า เสื้อคอเซส การเล่นฟุตบอล ไปจนถึงปืนกล แต่ตอนนี้ผมจำวัน เวลา หรือแม้กระทั่งตำแหน่งของคลื่นๆ นั้น ไม่ได้เลย

นี่คือที่มาของหนังสั้น ซึ่งไม่น่าจะถึง 10 นาที แต่มีที่มายาวเหยียด และที่ชิงเล่าเรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ก็เพราะว่า หนังเรื่องนี้อาจไม่ได้สร้างก็ได้ ดันนั้นจึงต้องมีการปล่อย ภาพแรก แบบหนังที่ถ่ายไปแล้วเค้าทำกัน แต่นี่คือภาพแรกของนางเอกที่อยู่ใน Story Board ลุคของเธอเป็นเด็กแนว ใส่แว่น ห้อยกล้อง Lomo (อันหลังในหนังไม่มี แต่วาดใส่เข้าไปเพื่อเพิ่มความแนวให้เธอ) 

ป.ล. ผมวาดรูปไม่เก่ง (รูปจึงออกมาง่อยๆ) มีหลายทีที่วาด Story Board แล้วไม่ได้ดั่งใจเลย เพราะไม่เก่งเรื่องการเคลื่อนไหวกับสรีระเอาเสียเลย แต่เคยเห็นมีคนแนะนำว่าให้ใช้โปรแกรม 3D ทำ Story Board แทน แต่ผมว่ายังไงการวาดมือมันก็ให้ความรู้สึกกว่าอยู่ดี

ป.ล. 2 ถ้ามันไม่เข้ารอบจริงๆ เดี๋ยวเอา Story Board มาใส่คำพูด แล้วเอามาลงเป็นแบบการ์ตูนดีกว่า ไหนๆ ก็วาดแล้ว อิอิ ดูเหมือนจะยินยอมพร้อมใจที่จะตกรอบเหลือเกิน

_____________________________________ 

อันนี้แถม เพราะพอลองค้นๆ ดูแล้ว 1001 อย่างที่จะต้องสัมผัสก่อนตายนั้นมากมายเหลือเกิน นี่คือตัวอย่างบางส่วนของ 1001 ที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้....

1001 หนังสือที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้อ่าน

(จงใจเลือกปกนี้เพื่อให้สอดคล้องกับรูปนางเอกที่ถือ DVD เรื่อง A Clockwork Orange) 

1001 อัลบัมที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ฟัง

ต่อเนื่องจากเล่มที่แล้ว แต่เป็นเพลงคลาสสิก

1001 อาหารที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้กิน

(โอ้ย...จะมีบุญไหมเนี่ย)

ต่อเนื่องจากเล่มที่แล้ว แต่คราวนี้เป็นไวน์

(อันนี้หนักกว่าอีก )

1001 รูปวาดที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้เห็น

 1001 สถานที่ทางประวิตศาสตร์ที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ไป

(เข้าโหมดสถานที่)

ต่อเนื่องด้วย สวน

ต่อด้วย ตึก

เล่มสุดท้ายเป็น 1001 หลุ่ม(กอล์ฟ)ที่คุณยังตายไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้เล่น

(ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเล่นเลย )

ดูหนังสือตระกู 1001 และรายชื่อทั้งหมดได้ที่ http://www.1001beforeyoudie.com แล้วมาแชร์กันหน่อยครับว่า ได้ดู ได้ฟัง ได้ชม ได้ชิม กันไปกี่อย่างบ้างแล้ว