binkybear

หนังเรื่องแรกของผู้กำกับ ชินจิ อิวาอิ ที่ผมขอใช้คำว่า หนัง กับละครตอนสั้นฉายทางโทรทัศน์เรื่องนี้ก็เพราะว่า ก่อนหน้านี้ ชินจิ อิวาอิ เคยกำกับหนึ่งตอนในละครโทรทัศน์มาแล้ว แต่นี่คือเรื่องแรกที่เรียกว่าได้ออกสู่สายตาประชาชนแบบเดี่ยวๆ เขาได้ใช้เทคนิค โครงสร้าง วิธีเล่าเรื่อง การเขียนบท และการถ่ายภาพแบบภาพยนตร์ทั้งหมด Ghost Soup จึงสมควรถูกเรียนว่า หนังทุนต่ำฉายทางทีวี หรือ หนังสั้นทุนสูงที่มีทีวีเป็นสปอนเซอร์ก็ได้

แน่นอนว่าหนังฉายทางโทรทัศน์ถ้าไม่คุณภาพดีจริงคงไม่มีแผ่นให้เราดูแน่นอน แต่เราสามารถหาหนังที่ฉายทางโทรทัศน์ทั้งหมดของ ชินจิ อิวาอิ ดูได้เพราะ “หนังของเขาดีทุกเรื่อง” แต่นี่คงไม่ใช่คำอวดอ้างหรือคำเยินยอที่เกิดจริง เพราะถ้าหากใครได้ดูหนังของเขาสักเรื่องก็ละรู้ว่า ชายหนุ่มรูปหล่อ ผมยาว ขาวใส ใส่แว่น คนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาเป็นแน่ แต่เป็นผู้กำกับที่แสนละเอียดอ่อน ทำหนังได้อ่อนโยน อ่อนไหว จับต้องได้ แต่ในทางกลับกันเขาก็ใจร้าย มืดหม่น ปัจเจกนิยม และกลืนกินได้แม้กระทั่งจิตใจของเด็กสาว ว่าง่ายๆ คือเขาทำหนังที่จมลึกไปได้ทั้งด้านมืดและด้านสว่างแบบสุดๆ

สำหรับผู้ที่รู้สึกเหนื่อยกับหนังหนักๆ อุ่นใจได้ว่า Ghost Soup คือด้านสว่างใส เหมือนยืนอยู่ในบ่อน้ำลึกแต่ยังมองเห็นเท้าตัวเองชัดแจ๋ว เพราะหนังเรื่องต้นด้วยชายหนุ่มนักศึกษาผู้อึมครึม ที่ย้ายมาอยู่อพาร์ทเมนท์ใหม่ในวันคริสมาส เขาถูกให้ออกจากอพาร์ทเมนท์เดิม เพียงเพราะคนที่มาเช่าใหม่เดินทางมาถึงก่อนกำหนด ทำให้เขาหัวเสียที่ไม่ได้อยู่ฉลองวันคริสมาสกับคนอื่นๆ และวันที่เขาย้ายมา ก็ดันต้องมาเจอกับสุดยอดความวุ่นวาย และปิดท้ายด้วยการเผชิญหน้ากับหญิงสาววัยรุ่น และ ทหารหนุ่มชาวอเมริกัน ที่จ้องจะยึดห้องใหม่ของเขาเพื่อทำเป็นสถานที่งานคริสมาสปาร์ตี้ (โอ๊ย….จะบ้าตายอยู่แล้ว!!!!)

Ghost Soup ดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลมาจากหนังยุโรป และหนังเก่าค่อนข้างเยอะ ด้วยงานภาพ ดนตรีประกอบ และบรรยากาศ หนังเริ่มต้นด้วยภาพขนาดไกลถ่ายให้เห็นบรรยากาศตึกราบ้านช่องที่อบอวนไปด้วยบรรยากาศของวันคริสมาส วันแห่งครอบครัวและการอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน โดยมีพ่อแม่ลูกเดินผ่านจุดๆ นั้นไปเรื่อยๆ ก่อนจะตัดเข้าไปที่เรื่องของตัวละครเอกที่กำลังย้ายของเข้าห้อง อยู่ๆ เขาก็เต้นรำในห้องว่างเปล่า ซึ่งถ้าใครเป็นแฟนหนังของ อิวาอิ คงจดจำฉากเต้นรำแสนวิเศษใน Hana and Alice ได้เป็นอย่างดี อารมณ์นี้แสดงให้เห็นว่าหนุ่มนักศึกษาก็ถวิลหาความสุนทรียะ แม้จะเป็นคนปัจเจก ตัวละครผู้มาเยือนจึงเข้ามาเพื่อสร้างจุดเปลี่ยน แต่ด้วยเงื่อนไขง่ายๆ นี้ทำให้หนังอาจดูไร้ค่าราคาถูก แต่ด้วยบทภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม หนังได้ซ่อนความซับซ้อน สอดแทรกลายละเอียดเอาไว้มากมายด้วยหน้าฉากเรียบๆ ตลกๆ เน้นการหักเหลี่ยมเฉือนคม ระหว่างชายหนุ่มนักศึกษาจิตตกกับสองผู้มาเยือนเพี้ยนๆ ตัวละครที่โผล่เข้ามา อย่างมีเหตุผลหรือไม่มีเหตุผล ก็ล้วนแต่ส่งผลต่อเนื้อเรื่องและจังหวะอารมณ์ของหนังทั้งหมด อย่างทหารญี่ปุ่นผู้ซื่อสัตย์ในยุคสงคราม เขาทะเลาะกับทหารหนุ่มตลอดเวลา (แน่นอนว่าทหารญี่ปุ่นต้องเกลียดทหารอเมริกันเข้าไส้อยู่แล้ว) แต่เรากลับรู้สึกถึงความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้กัน

ดนตรีประกอบง่ายๆ ถูกใส่เข้ามาอย่างซื่อๆ แต่ได้ผล โดยเฉพาะเพลงในตอนจบ (They Long To Be) Close To You ของ The Carpenters ซึ่งเข้ามาในเวลาที่พอเหมาะพอเจาะเหลือเกิน เพลงนี้ทำให้เราอบอุ่นหัวใจ จากที่อบอุ่นหัวใจอยู่แล้วด้วยเนื้อเรื่องที่ซาบซึ้งประทับใจ แม้ในหนังเราได้เห็น คนตาย คนไม่มีความสุข วิญญาณเร่ร่อน แต่ทุกสิ่งล้วนอยู่ใกล้กัน ความรักความผูกพันอยู่รอบตัวเราตลอดเวลา แต่อยู่ที่เราจะมองเห็นรึเปล่า

ป.ล. 1 หลังจากดูหนังเรื่องนี้ ก็ได้ดูหนังเรื่องแรก ที่เป็นหนังสั้นเหมือนกัน ของผู้กำกับที่ชอบอีกคน คือ Heat After Dark ของ ริวเฮ คิตามูระ ถึงจะไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ แต่ก็ได้เห็นอะไรหลายๆ อย่างที่มีในหนังของเขายุคต่อๆ มาเต็มไปหมด

ป.ล. 2 ชินจิ อิวาอิ เคยเป็นพระเอกหนังด้วยนะ (ในเรื่องเล่นเป็นผู้กำกับอยู่ดี) หนังชื่อ Shikj-Jitsu เป็นหนังที่ผมชอบมากๆ อีกเรื่อง นางเอกเล่นได้สุดยอดมาก เธอเล่นได้แรงอยากกะ แอบบี้ คอร์นิช เธอคือ อายาโกะ ฟูจิทานิ (ไม่คุ้นใช่ไหม) และเธอเป็นลูกสาวของ สตีเว่น ซีกัล!!! (เธอเล่น Tokyo! ตอนของ มิเชล กอนรี่ ด้วยนะ) Shikj-Jitsu เป็นหนังของ ฮิเดอากิ อันโน ผู้กำกับแอนิเมะที่ทำหนังคนเล่นหลายเรื่อง แล้วดีๆ ทั้งนั้นเลย

ป.ล. 3 ริวเฮ คิตามูระ มีโปรเจคร่วมกับ ชินจิ อิวาอิ ด้วยนะ แถมยังเป็นแอนิเมะอีกต่างหาก เรื่องนั้นคือ Baton ที่ริวเฮ จะเป็นคนกำกับ ส่วนอิวาอิ จะเป็นคนเขียนบทให้ ไม่รู้ว่าจะเอาเคมี หรือตรรกะอิท่าไหนมาเดาทางเลย เพราะสองคนนี้ทำหนังต่างกันสุดขั้ว แต่ว่าไปก็น่าดูสุดๆ หนังฉายปีนี้ และคงหาดูได้เร็วๆ นี้ (หวังว่าจะเป็นงั้นนะ)