binkybear

เป็นความบังเอิญที่โชคดีที่สุดในรอบปีเลยก็ว่าได้ เพราะก่อนนี้ผมมีโอกาสได้ดูหนัง อีส้มสมหวัง ภาคแรกที่มาฉายทางช่อง 7 แล้วเกิดอาการรับไม่ได้ ผมไม่สามารถเรียกมันว่าภาพยนตร์ได้ มันแทบจะไม่มีองค์ประกอบที่สมควรค่าแก่การถูกเรียกเช่นนั้น แต่สำหรับ อีส้มสมหวัง ชะชะช่า ที่ผมตั้งใจจะแค่ฆ่าเวลาเพื่อรอรับรูปจากร้านในเข้าโรงชั้นสองใกล้บ้านสักสองชั่วโมง หนังภาคนี้กลับสร้างความเพลิดเพลินชนิดที่ผมเผลอคิดว่านี่อาจเป็นหนังไทยที่ดีที่สุดในปีนี้เลยก็เป็นได้ ถ้าหากมันจริงจังกว่านี้ แต่อยู่ๆ หนังก็ล้มครืนโดยไม่ทราบสาเหตุในช่วงท้าย ทำให้รู้สึกเหมือนรถแข่งที่วิ่งนำลิ่วตั้งแต่ต้นจนจวบจะถึงเส้นชัยอยู่รำมะล่อ แต่เครื่องยนต์กลับขัดข้องจนไม่สามารถไปถึงเส้นชัย ความดีงามระดับเกรดเอ ก็ถูกลดระดับลงจนกลายเป็นเกรดบี แต่หาจะตีค่ามันเพียงแค่นั้นก็ดูจะใจร้ายเกินไปหน่อย เพราะความดีงามของเรื่องนี้ถือเป็นก้าวสำคัญของผู้กำกับ โน้ต จูเนียร์ หรือคุณ จิตต์สิน ผ่องอินทรีย์ ลูกชายของ โน้ต เชิญยิ้ม

แม้ว่าเขาจะทำหนังมาเป็นเรื่องที่ 3 แล้ว (ถ้าไม่นับการกำกับร่วมกับพ่อในเรื่อง ครอบครัวตัวดำ) และผมก็สารภาพว่าพึ่งจะได้ดูงานที่เขากำกับเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก เขาแสดงความไม่ธรรมดาอย่างแจ้งให้เห็นตั้งแต่เปิดเรื่อง มุมมองด้านภาพ ลำดับเรื่อง และการใส่ฉากร้องเพลงเต้นรำที่เข้ามาอย่างไม่ขัดเขินแถมยังเพลิดเพลินเป็นอย่างยิ่ง ความต่อเนื่องของหนังก็มีสูงมาก ทั้งหมดนี้ทำให้คิดว่าหนังเรื่องนี้ไม่สมควรจะเป็นภาคต่อของหนังทำลายสุขภาคจิตเรื่องนั้นเลย

หนังเปิดเรื่องที่งานศพของสมาชิกวงคนหนึ่งหลังจาก ยอดรัก สลักใจ เสียชีวิตได้ไม่นาน ความเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงครั้งนี้ทำให้ สมหวัง (ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์), ส้ม (สุวนันท์ คงยิ่ง), บำเรอ (โน้ต เชิญยิ้ม), ค่อม (ค่อม ชวนชื่น) และ ชมพู่ (ชมพู่ ก่อนบ่าย) ต้องย้ายมาทำงานในคาเฟ่ที่กรุงเทพ โดย สมหวัง ได้เป็นนักร้องประจำ บำเรอที่เป็นพ่อของส้ม ได้เป็นยาม ส่วนค่อมซึ่งเป็นสามีของชมพู่ นั้นได้เป็นเด็กรับรถ แต่ส้มและชมพู่นั้นไม่ได้งานเพราะหางเครื่องไม่มีตำแหน่งว่าง ดังนั้นจึงต้องอยู่แต่บ้าน เรื่องราวแบบพ่อบ้านเมียเผลอก็เกิดขึ้นเพราะแสงสีอันเย้ายวนของกรุงเทพฯ เมืองที่ไม่เคยหลับใหล และสถานบันเทิงเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งการมีเซ็กซ์

ความทะลึ่งตึงตังที่ใส่เข้ามาสอดคล้องกับสภาวะที่ตัวละครต้องเผชิญ แทนที่จะถูกใส่เข้ามาเพื่อความฮา ซึ่งหนังตลกส่วนใหญ่มักชำเราตัวละครผู้หญิงเพื่อระบายความใคร่ทางเสียงหัวเราะ แต่เซ็กซ์และการนอนใจในเรื่องนี้เคลือบแฝงความเจ็บปวดและประเด็นสังคมเอาไว้มากมาย ตรงนี้ต้องขอชมคนเขียนบทก็คือ คุณพิง ลำพระเพลิง ที่ทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้น เชื่องโยงเงื่อนไขของภาคแรกได้อย่างแนบเนียนโดยที่แทบไม่เห็นรอยต่อ มิติของตัวละครที่เคยแบนๆ ก็ถูกสร้างความน่าเชื่อถือ ทั้งยังคงอารมณ์ขันทั้งหมดไว้อย่างครบถ้วน แต่แน่นอนว่าผู้ชมคนที่ต้องการความตลกโปกฮาจากเรื่องนี้คงต้องผิดหวัง เพราะความขึงขังจริงจังของหนังที่มีอยู่สูงลิบลิ่ว

แต่ความจริงจังนั้นทำให้หนังสนุกน่าติดตามมาก จนก้าวข้ามมาถึงช่วงสุดท้ายของหนัง ที่อยู่ๆ ก็เป๋ไปเป๋มา ไร้ความประติดประต่อและที่มาที่ไป เหมือนหนังถ่ายไม่จบ จนทำให้รู้สึกเสียงดายสิ่งที่หนังอุส่าปูมาด้วยความตั้งอกตั้งใจ ทั้งประเด็นหลักคือการนอกใจ ประเด็นรองๆ ที่น่าสนใจ เช่น วิธีรับมือกับความสำเร็จที่มาไวจนเกินไป / คนต่างจังหวัดที่ถูกสภาพสังคมเมืองเปลี่ยน / คนเมืองที่แสวงหาความจริงใจจากคนต่างจังหวัด ฯลฯ หนังที่ดูเหมือนจะมีอะไรกลับกลายเป็นไม่มีอะไรเลย เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ถูกสานต่อ แต่กลับทำให้ตัวละครลงเอยกันด้วยดีแล้วจบไปเสียดื้อๆ

ถึงจะขัดใจส่วนท้ายที่ทำให้หนังพังไม่เป็นท่า แต่ความปรารถนาดีของหนังเรื่องนี้ก็สามารถยกระดับให้หนังตลกที่คิดว่า “ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อแลกกับความตลก” ต้องหันมาคิดว่า การเคลือบแฝงประเด็น และการหนังให้เป็นหนัง สำคัญไม่แพ้การทำให้คนดูตลกและสนุกไปกับมัน ไม่งั้นจะทำหนังขึ้นมาเพื่ออะไร เพื่อให้มันกลายเป็นวีดีโอรวมมุขตลกที่มีฉากหลังไม่ใช่ค่าเฟ่งั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นอย่าทำออกมาเลยจะดีกว่า

สิ่งที่น่าชื่นชมอีกอย่างคือการใส่เพลงเข้ามาในหนัง ซึ่งเรื่องนี้จริงๆ แล้ว 80% นั้นหวังผลทางการตลาด (เพราะเป็นเพลงของ แกรมมี่ โกล์ แทบทั้งหมด) แต่เพลงพวกนั้นกลับเล่าเรื่องได้อย่างตรงไปตรงมา ด้วยภาษาเพลงลูกทุ่งที่เต็มไปด้วยความจริงใจ และยุคสมัยที่เพลงลูกทุ่งไม่ได้อยู่เพียงแค่หน้าปัดวิทยุ AM แต่สามารถทำให้คนเมืองแท้ๆ ฟังบนรถได้ โหลดลงมือถือเป็นเสียงเรียกเข้า กดร้องในตู้คาราโอเกะอย่างไม่เคอะเขิน ไม่ต่างกับตัวละครที่เดินทางมาจากต่างจังหวัด ซึ่งความเป็นเมืองค่อยๆ กลืนกินพวกเขา เหมือนยุคที่เพลงลูกทุ่งเหมือนเพลงสตริงขึ้นเรื่อยๆ แต่สุดท้ายสำเนียงลูกทุ่ง เอกลักษณ์เดิมๆ ที่ถูกปรับแต่งตามยุคสมัยก็สามารถอยู่รอดได้ในเมืองใหญ่ เมืองที่คนเมืองแท้ๆ อาจไม่รู้ว่า รอบกายของเขานั้นอาจจะมีแต่คนต่างจังหวัด ซึ่งกลมกลืนกับเขาจนมองแทบไม่ออก

ป.ล. ห้ามพลาดเรื่อง เฉือน ด้วยประการทั้งปวง แม้โดยรวมหนังจะอยู่ดีน่าพอใจ

แต่ Part ตอนเด็ก A+++++++++++++

ป.ล. 2 ลอยลอยกระทง